De antilliaanse kip van Ilona

Lang, lang geleden had ik een Antilliaanse zwager.

Hij had het niet breed: studeerde rechten aan de UvA, om daarna terug te keren naar zijn tropische geboorteland.

Toen wij eens bij hem thuis kwamen eten, wisten we niet wat we proefden…

Eigenlijk is dit een armoeiig recept; er zijn weinig ingrediënten voor nodig… En dat maakt het voor ons extra-extra! De aroma op zich is al zo goddelijk lekker. Dus als wij veel eters krijgen is dit een erg makkelijk en lekker recept. Dit recept is gebaseerd op ouderwetse kookmethodes; voor grote gezinnen en/of extra gasten.  Maar ík maak het graag klaar omdat ik het een feestmaal vind! Lummel en z’n mooi, lieve schat ook, zagen wij.

Hoe kregen wij vroeger een kip mals? Juist, door er eerst soep van te koken en dan voor de zondag de ledematen te braden, terwijl de organen (levertje, hartje, niertjes en halsje) bleven dobberen in de soep. (Mijn moeder deed er altijd veel teveel foelie bij. Bah! En nog teveel vermicelli ook, én  te vroeg; dat werd pap). Maar dat terzijde. De gelatine van het bindweefsel lost op in de soep. Van de kipp’nboer uit Putt’n – die vroeger bij ons aan huis kippen kwam klieven – mocht ik als klein meisje de pootjes hebben om ermee te spelen. Ik nam ze mee naar school en legde het op de stoel van de onderwijzer… En, trok je aan een peesje, dan gingen de kippenteentjes op-en-neer. LOL.

Maar ik dwaal af.

In Antillenland ging het heel anders.

Belangrijk: 24 uur vantevoren beginnen, de rest is dan een eitje.

Nu gaat het gebeuren:

Ingrediënten:

–        1 ouwe soepkip, of een vet kapoentje.

–        Olie

–        2 uien

–        Verse knoflook, naar smaak

–        Ketjap manis

–        Kikkoman (vinden wij lekkerder, maar was toen nog niet verkrijgbaar) of “Maggie, maggie, maggie” zoals zwager dat uitsprak op zijn Amerikaans.

–        Witte wijn

–        Kruiden naar smaak, zoals ketumbar en/of djinten (2:1)

–        En wat je zelf bedenken kan, zoals vijfkruidenpoeder.

Ontvel de kip, en hak hem in acht kleine stukjes. Of andersom.

Doe je grofgesneden ui, knof, ketjap, witte wijn, Kikkoman en eigengekozen kruidjes in een grote pan of schaal, en dompel de kippenstukjes er lekker in: koppie onder. Zet in de koelkast.

Haal de schaal 24 uur later uit de koelkast. Je zult zien dat de kip verkleurd is naar paars.

Laat de stukjes wat uitdruipen. Dep zonodig een beetje af; het moet niet te vochtig zijn wegens gespetter in de hete olie, maar de aanhangende uitjes meebakken zorgt voor een extra aroma.

Stukjes aanbraden in een wok of braadpan.

Als dat gebeurd is, de rest van de marinade toevoegen, en een uurtje lekker zachtjes laten smudderen (in de oven, of deksel op de pan: allemaal goed.)

Wij kregen er van mijn zwager ‘slechts’ zoetzure gesneden bieten bij, uit een Hak-potje.

Wow…  wat een  combi!!

Wij breiden het steeds een beetje meer uit, met: groene salade, taugé… Nou ja, kijk maar.

Salade die je zelf errug lekker vindt.

Serveren met rijst.

Iets erbij drinken? Dat kregen wij toen niet, van de arme student.

PS: In plaats van de ouwe soepkip kan je ook ontvelde drumsticks en dijtjes gebruiken.

PPS: Mijn Nederlandsche schoonzusje zette altijd alles op met een maggieblokje; zelfs de aardappels.

PPPS: Mijn Antilliaanse zwager leeft niet meer. Dat lag niet aan de kip. Maar dit hebben we toch maar lekker geërfd, van mijn zwager.  ‘Een zwager zaliger kan haast niet’…

En, oh ja…

Abraxas van Santana was zijn  muziek.

Eetse, en liefs van Ilona

 

[Noot voor  blogbeheerder Lummel:

Stond  “Black Magic Woman” daarop? Kan jij die er  voor mij opzetten?

En…. ik heb helaas geen afbeelding, maar dat geeft niet.]

Advertenties

4 responses to “De antilliaanse kip van Ilona”

  1. pawi says :

    Je ruikt de heerlijke geur al als je dit recept leest.
    Is vijfkruidenpoeder overigens niet vierkruiden-met-smaakversterker-erbij?

    Het retromuziekje van Santana, leuk dat je dat kiest. “Draaien” we hier thuis ook nog wel eens af en toe.

    • Ilona says :

      Smaakversterkers worden inderdaad veel gebruikt in de oosterse keuken, zoals ve tsin. In Maggie zit dat ook: natriumglutanaat.

      Vijfkruidenpoeder:
      http://nl.wikipedia.org/wiki/Vijfkruidenpoeder

      Mijn zwager hield veel van Salsa, hij had ook even nog een band.

      • pawi says :

        Ik herinner met hoe mijn vriendin en ik giechelden om het potje cinq epices. Wij deden de cuisine, de mannen het debat. In een huis in Parijs, waar zij haar atelier heeft maar ook veel in de keuken vertoeft. Het vijfde epice in dat potje was Ve tsin.
        Goed om te weten dat dat nu is vervangen door een echt kruid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: