Mijn buurman

Een tijdje geleden had ik een doehetzelvende buurman. Zijn hele appartement was omgebouwd, hij had zelfs opbergruimte in de stoelpoten gevonden. Toen er niets meer te doen viel bij hem had hij zijn oog op ons appartement laten vallen: een paradijs voor doehetzelvers. Ik ben zelf namelijk een laathetdoenerdooranderen. Gelukkig kon zijn vrouw lekker koken en van haar heb ik het volgende recept afgekeken. En nu doe ik het zelf.

Benodigdheden:

Sjalotjes (die lekkere grijze met die harde schil waarvan je vingers gaan stinken)

Een scheut witte wijn (hé das lang geleden!)

Crème fraîche.

4 geitenkaasjes (type crottin)

Het bouwplan:

De sjalotjes in een koekenpan glazig laten worden. Blussen met witte wijn. De crème fraîche erdoor roeren. Het geheel in een mooie ovenschotel gieten. Snijdt de kaasjes doormidden en plaats ze op het prutje, waar u ook nog zout en peper aan toe had moeten voegen, Daarna onder de gril van uw oven, en haal het eruit als de kaasjes door de saus beginnen te smelten.

Terwijl de buurman timmerde en zaagde en schroefde serveerde ik een apéro.

twee witte boudins aan rondjes gesneden. drie sjalotjes aan stukkies gesneden, en een beetje witte wijn.. Eerst de sjalotjes glazig laten worden, een beetje witte wijn. 3 seconden zwarte peper uit de electrische Peugeot, 3 seconden zout uit de andere electrische Peugeot, en daarna de schijfjes witte boudin er bij. lekker laten pruttelen en met prikkertjes serveren tijdens de borrel.

Door de teringherrie van zijn klopboren, figuurzagen en ander werktuig had het geen zin om een plaatje op te zetten. OK misschien deze:

Lummel

Advertenties

13 responses to “Mijn buurman”

  1. pawi says :

    Mmmm. Klinkt goed.

    Zijn dit twee voorgerechten? Of geef je die kaasjes als hoofdgerecht-met-een-frisse-groene-salade?

    Lekker stil he, die Peugeot. Straalt er ook nog licht uit jouw apparaatjes?
    Ik doe het voorlopig met een Blokkerding van Herman den Blijker, op batterijen. Zodra die leeg is ga ik over op Peugeot. Maar dan handmolens. Nu bij de Bijenkorf, 1 peper en 1 zoutmolen voor 25 euro. Zestig gulden dus eigenlijk. Hoeveel nieuwe francs is dat wel niet?

    • delallendelummel says :

      ha die pawi,

      de boudin is een amuse gueule, de geitenkaasjes een voorgerecht.
      Ik heb twee hele mooie houten peugeots, een rode en een houtkleurige. De twee electrische heb ik cadeau gekregen als relatie geschenk. Ik gebruik ze alleen om mensen te laten lachen. Inderdaad met verblindende schijnwerper. Voor als je je bord niet meer kan vinden.

      • ©©,®? says :

        Hahaha! Een electrische pepermolen! Bent u pepermolenaar van beroep?!
        (Wacht: het is een geheim wapen: een zaklantaarn die peper ejecteert! Wat slím!)

        Zelf heb ik een lichte en donkere (witte en zwarte peper…) die gewoon nog handaangedreven zijn. Wanneer heb ik de versie met benzinemotor gemist? Ben wat angstig voor elektriek…

  2. Apiedapie says :

    Dus toch. Bruut! Ik hoorde in mijn slaap geitjes gillen, en het was dus waar. Je hebt ze bruut laten vermoorden – zelf durf je dat vast niet – alleen om hun kaasjes eruit te halen. En de rest? Och, altijd nog goed voor een soep, of voor de hond. 95% van die geitjes gooi je dus in feite weg, heeft voor niets gedarteld, geleefd, gedroomd over een mooie toekomst. En jij maar kaas vreten. lummel! Om misselijk van te worden! 😦

    • ©©,®? says :

      😆

      “Da’s klote van de bok!” zou mij grova gezegd hebben.

      (En over het in de slaap tellen van geiten raakte Freud haast niet uitgeschreven, want, zoals bij de sigaar, is een geit vaak gewoon een geit. En da’s fascinerend.)

      Ik kijk nu al uit naar de zomer, wanneer ik als Keulemeister ofwel Boutenkoning op een –binnenkort niet meer– geheime plek boven kolen geregeld lams- en vooral geitebouten braadt, voor groepen vriendelijke vrienden, bekende bekenden, artistieke artiesten, officiële officials en de incidentele –en onvermijdelijke– wandelende jood.

      Als running gag “hebben we ze zelf uitgezocht bij een biologische boer in de buurt” en “heette het rammetje Johannes en het bokje Theo.” Bij de meesten komt de grap dan al niet meer aan! :mrgreen:

      Maar geitenvlees: niet te versmaden! (Bóntjassenvlees, dàt gaat naar hond en kat. En maar goed ook! Nertsen zijn niet lekker. (Hun vacht prachtig en duurzaam: feitelijk heb je meer aan een nerts dan aan een kip. So I see no problem… Anyay.)

      Voor Saté Gambing-adressen houd ik me aanbevolen: die die ik kende bestaan niet meer.

    • delallendelummel says :

      Kijk eens Apie, een geweldige Nederlandse band die geleid werd door de HOOFDGEITENBREIER Harry Mooten

      • Apiedapie says :

        Toen kon dat nog, lekker gek doen met kinderen. Nu zou ome Willem in een politiebusje worden afgevoerd, en door een woedende menigte, in afwachting van het proces, alvast voor de zekerheid worden gelynchd.
        Maar geitjes? Die zou ome Willem nooit – ook niet onder het neurieen van Psycho Killer of andere ophitsende muziekjes – kwaad doen. Ome Willem was lief en vegetarier, at hij niet ook broodjes poep? Recept graag!

  3. Ad Hok says :

    Als je dan toch BTO opzet, is dit nummertje misschien nóg toepasselijker: http://www.youtube.com/watch?v=aJprEyXMrIk

  4. pawi says :

    Kan “ome Willem” hier geband worden? Dat zou me heel wat waard zijn.
    Edwin Rutten heeft het misschien goed bedoeld maar mijn smaak is het niet.

    Klokhuis, Yvon Jaspers, Sesamstraat, Wie Weet Waar Willem Wever Woont, jaaa.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: