Wedstrijd: Zet uw lievelingsgerecht op de foto

Ik ben zo vrij geweest om een lijstje met tips samen te stellen, voor eenieder die aspiraties heeft:

1 • Gebruik een laag camerastandpunt (vorkperspectief): de ‘natuurlijke kijkhoek’ van 45º is saai en maakt het eten ‘plat’. Een tafelstatiefje van een tientje bewijst goede diensten.

2 • Snijd het beeld krap aan, zoom in(!) en stel scherp op datgene dat je wilt laten zien: het eten. (Zoom is beter dan dichterbij gaan staan i.v.m. het samendrukkende effect van een langere brandpuntsafstand. Dus altijd een beetje (of veel, maar niet digitaal) inzoomen!)
Voor gestylede foto’s, met accessoires, tafelschikking en/of locatie: iets minder ver inzoomen.

3 • Ad. 2: Gebruik een zo gering mogelijke scherptediepte: door een zo laag mogelijk diafragmagetal te kiezen (voorkeuzewieltje op ‘A’, bij Canon ‘Tv’) treden er in de voor- en achtergrond fraaie onscherpte op. Kies zelf waarop wordt scherpgesteld.

4 • Gebruik een ‘stand-in’ om de foto voor te bereiden. Wacht niet tot het gerecht klaar is, maar maak een opstelling, stel alles vast in met een vergelijkbaar bord (met desnoods een paar ongeschilde piepers) en maak wat proefopnames.

5 • Zorg dat het licht van ’10 uur’ of van ’2 uur’ komt, met de camera op ’6 uur’. Vorm en volume komt zo het best tot zijn recht. Reflectiescherm op respectievelijk ’4′ of ’8′ uur.

6 • Houd de lichtbron laag. Strijklicht is plastischer dan licht van bovenaf.

7 • Gebruik zoveel mogelijk ‘natuurlijk licht’ en stel de kleurbalans van de camera goed in. (Als de camera geen automatische witbalans heeft kan in ieder naberwerkingspakket de kleurbalans worden aangepast, vaak zelfs ‘automatisch’. De blauwe, roze of groene zweem verdwijnt en de foto ziet er direct een stuk beter uit.)

8 • Gebruik een vel gekleurd papier (50×65) als achtergrond. Kies een bijpassende of contrasterende tint. (Bij de hobbywinkel komt papier in vele tinten en kleuren, voor een paar duppies een vel: stel een setje samen en exprimenteer! (Zie ook punt 4.)

9 • Styling:
– Gebruik een kwastje olie: veel eten ziet er op de foto beter uit met een (extra) glansje. (Doe er eventueel een beetje cacao door, om zaken zoals vlees en baksel ‘af te bruinen’.)

Wil men een –afgekoeld– gerecht op de foto laten stomen?
– Gebruik een nat watje dat in de magnetron aan de kook is gebracht en plaats dat onzichtbaar achter het onderwerp…

– Gebruik een plantensproeier om fruit, groente en evt. glaswerk te benevelen: dat ziet er frisser uit.

10 • Experimenteer! Uw model is geduldig, maak daar gebruik van.
Wees daarna zeer streng in de selectie en gooi alle foto’s die niet 100 (of 99%) zijn dan ook echt wèg. Eén goede foto uit een shoot van 50 tot 100 is een normale score bij profs!

(Ik heb hier jaren voor gestudeerd maar maak geen actief gebruik meer van de kennis. Voilà: pakaan!)

©©,® 

We zijn gek als we niets met dit kado doen mensen. u kunt uw foto’s opsturen naar dit adres: delummel@gmail.com
Ik zorg ervoor dat de foto’s netjes op dit blog verschijnen. Ik zal dan heel lief aan ©©,® vragen of hij de foto’s op zijn eigen bekende wijze wil beoordelen. Zo bent u er zeker van dat u feedback krijgt waar u wat aan heeft.

lalu

Advertenties

17 responses to “Wedstrijd: Zet uw lievelingsgerecht op de foto”

  1. delallendelummel says :

    We zijn gek als we niets met dit kado doen mensen. u kunt uw foto’s opsturen naar dit adres: delummel@gmail.com
    Ik zorg ervoor dat de foto’s netjes op dit blog verschijnen. Ik zal dan heel lief aan ©©,® vragen of hij de foto’s op zijn eigen bekende wijze wil beoordelen. Zo bent u er zeker van dat u feedback krijgt waar u wat aan heeft.

    • delallendelummel says :

      Ik zou het ook leuk vinden als u het recept van dit lievelingsgerecht zou opsturen. Maar dat hoeft niet, u kunt ook in het restaurant, snackbar of café fotograferen. Maar de foto’s moeten van uzelf zijn.

  2. delallendelummel says :

    Ik ga deze week al aan de slag. Ik pak mijn Canon EOS uit de kast en koop een fotorolletje. Vraag aan de expert: een niet te snelle film en een flits is beter dan een snelle film en daglicht? Ik laat het rolletje door de fotoboer digitaliseren. Of afdrukken en daarna scannen? Ik ga die Mien Reet een poepie laten ruiken!

    • ©©,® says :

      Een snelle film zonder flits is beter dan een langzame mèt: natuurlijk licht heeft altijd de voorkeur! Film mag 200 of zelfs 400 iso zijn, binnen bij daglicht. Stel –indien mogelijk– de digitale camera in op een hoge gevoeligheid: 800 of 1600 iso is voor digitaal-bij-daglicht prima.
      Een tafelstatief is –nogmaals– geen luxe! Wat ik vergat te zeggen was dat je i.c.m. statief nog stabieler werkt als je de zelfontspanner gebruikt. (Of een ouderwetse draadontspanner: dáár zijn die dingen nou voor!) :LOL:

      Flitsen met een standaard flitser is in alle gevallen af te raden: eten wordt plat, krijgt rare schaduwen en glimplekken, die er bij nabewerking niet uit te halen zijn. (Professionals werken met meerdere flitslichten op statief, vaak met een ‘softbox’ of reflectorparaplu. Losse verse ingrediënten flitsen tegen een witte achtergrond –of zelfs gelegen op een lichtbak– kan wel prima, maar is een ander verhaal.)

      Moét er noodgedwongen eten geflitst worden, bijvoorbeeld op reis of in een restaurant, dan helpt het om een wit servet –of papieren zakdoekje– over de flitser te spannen: het licht is dan diffuser en minder ‘heftig’. Een lange sluitertijd + statief heeft echter de voorkeur. De functie ‘invulflits’ van een moderne camera –RTFM– kan eventueel wel acceptabele resultaten opleveren, maar dat moet je proberen, want het is vaak elke keer anders.

      *Nagekomen tip voor de digitale nabewerkers*: schiet op het formaat ‘RAW’ –ipv jpg–; de bestanden zijn een stuk groter, maar bevatten véél meer beeldinformatie en zijn daarom ook veel beter na te bewerken.

      (Wie er met nabewerken echt niet uit komt uploadt de foto in kwestie naar megaupload.com en plaatse de link alhier. Ik kan ‘m dan binnenhalen en door PSp halen. NB: Voor technische aanpassingen; geen truuks of retouche!)

      PS Door fotoboer gedigitaliseerde negatieven zijn altijd beter dan ingescande afdrukken. Doe trouwens bij fotograferen op film ook steeds een ‘bracket set’: naast de aanbevolen belichting ook een halve of hele stop onder -en overbelichten. Met name overbelichten kan bij eten zeer sexy resultaat opleveren! (Dit laaste mag de digigraaf natuurlijk ook doen, maar het is bij gebruik van RAW niet nodig: zie boven.)

      Ik ben bereid inhoudelijke feedback op de foto’s te geven, wellicht aangevuld met advies, voorzover dat binnen mijn vermogen ligt.

      Kijk alvast eens ‘met andere ogen’ naar aansprekende foodpix, zoals bijvoorbeeld te vinden in AllerHande analyseer die; probeer na te gaan wat men precies gedaan heeft, waarom het er goed uit ziet, en hoe je dat zelf zou kunnen nadoen of benaderen.

      Horrido!

    • ©©,® says :

      Lalu, helemaal vergeten: schiet op diamateriaal! Altijd véél beter dan negatieffilm, zeker bij reproductie (digitalisering). Fijnere korrel, betere kleurweergaven, hogere doortekening in licht èn donker, beter te digitaliseren, op het oog te selecteren –scheelt een set prints–, ga zo maar door!

      Helaas is Kodachrome niet meer… veel food photographers werken op Fuji ‘Provia’ 400.

  3. delallendelummel says :

    ©©,®

    Mag ik de wedstrijd ook op drasties plaatsen?

    • ©©,® says :

      Doe vooral, hoewel de sfeer er eigenlijk wel weg is. Ik hoop en geloof dat men ‘Lummel’ weet te vinden, echter het viel me op dat er dubbele discussies (hier/daar) ontstaan.

      Mijn tips zijn voor de wereld, echter Lummel’s Blog heeft mijn voorkeur.
      Zomin als ik op ‘thuiskok’ mijn bek kan houden –ondanks alles– kan ik dat op Drasties, wanneer het eten betreft.

      En als ’t op een blog staat is het vogelvrij.
      (Mijn keuze zou het niet zijn, twee (niet-)identieke blogs.)

      Ik kan heel goed zonder gepik, gehak, gekissebis en gekibbel.
      Ik hecht wel aan belangstelling, betrokkenheid en eventueel feedback of andere vormen van communicatie –if any–, maar beslist niet aan ‘oh’ en ‘ah’ en kritiekloze ‘complimenten’ bij particuliere exercities die het beginnersniveau niet overstijgen. “Kokkerellen” bijvoorbeeld vind ik een stuitend concept: kook, of kook niet. Geen excuses!

      Je suis un vrai amateur! En niet boos. Teleurgesteld.
      (Nee heur, zelfs dat niet. Van mijn belastingcenten zetten ze de bloembakken neer.) :peen-en-uienmuil:

  4. delallendelummel says :

    ©©,®

    Je hebt gelijk, we houden de wedstrijd hier. Ik zal er wel reclame voor maken bij de buren

    Lalu

  5. pawi says :

    CC,R
    “Kook of kook niet ” ?
    Er zijn veel mensen die koken voor hun gezin en hun best doen om elke dag een andere variant van aardappelen/vlees/groente te bedenken en klaar te maken. Ah’s en oh’s voor chefkoks die allerlei apparatuur hebben om hun weergaloze kunststukjes te presenteren zijn net zo verdiend als de ah’s en oh’s voor de thuiskok lijkt me.
    Goed koken is weten hoe je iets goed laat smaken. En dat vereist ook planning bij inkopen en bereiden.

    Fotograferen is een kunst apart. Ik stuur mijn foto van Koffie Met Suiker in. Bijna alle CC,R regels anders toegepast.

    Hoeveel foto’s mag je eigenlijk inzenden voor deze wedstrijd?

    • delallendelummel says :

      Een broodje kaas voor je lieveling, een 345 gangen diner voor je schoonouders. Dat maakt niet uit. Als het maar met liefde, plezier en passie gebeurt. Laten we plezier, passie en liefde hier ondersteunen met techniek, kennis, uitwisseling van ideeën en oprechte feedback.
      En mooie foto’s, zoveel als je wilt!!

    • delallendelummel says :

      Ik heb hetzelfde theelepeltje pawi. Maar ik heb zwarte kopjes. Als ik mijn zaakies voormekaar heb draai ik je foto om.

    • ©©,® says :

      “Er zijn veel mensen die koken voor hun gezin […]”. Exactly my point: die kokkerellen dus niet.
      (Wie dàt woord/concept ooit bedacht heeft! Zou me niks verbazen als het reclameman Hans Ferré was. Een genie in zijn soort.)

      Mensen die koken en zal ik nimmer met dédain bejegenen. Sterker nog: authentieke recepten uit de zgn. ‘volkskeuken’ hebben mijn hoogste belangstelling.

      Van veel chefs ben ik inmiddels een beetje moe: dat gefrut van tegenwoordig begint angstaanjagend veel weg te krijgen van… kokkerellen!

      (Laatst was ik bij Ivy –neu, niet THE Ivy– en wat die François Geurds daar doet is een soort ‘verjaarspartijtje voor grote mensen’: Spekkiestaart, kauwgombal-colacoctail en een clowntje van worst kaas, zilverui en dropveter. Zoiets. Niks voor mij! Daarentegen at ik bij Den Blijker’s Engel ooit de beste RMY-entercôte ever. Zijn woorden: “Gewoon een goed stuk vlees goed klaarmaken, meer niet.”)

      Fotograferen is overigens zomin als koken een kunst echter veeleer een ambacht, een kunde. Pas wanneer men het onder de knie heeft kan er sprake zijn van verdere conceptuele of inhoudelijke keuzes en ontwikkeling, en dus van ‘kunst’.

      Een goede foto is net als goed eten vaak ook gewoon het produkt van het toepassen van een paar basisprincipes, benevens planning bij inkoop en ‘bereiding’.

      Overigens is de vraag ‘hoeveel foto’s’ een wat vreemde: het begint immers bij één goeie… stuur die eerst in zou ik denken! 😉

      • ©©,® says :

        *Edit* Lees voor ‘RMY’ MRIJ: Maas-Rijn-IJsselrund van zelfmestende slager Piet van den Berg. (Vroeger Zoetermeer, nu ingelijfd door ‘Nice to Meat’ (yeach!) in Amsterdam.)

  6. delallendelummel says :

    Ik ben aan het studeren. Dit weekend probeer ik met een foto te komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: