Mosterd

mosterd1

Waarom iets maken wat je gewoon kunt kopen? Omdat het veel gezonder is. Kijk eens op een potje mosterd en zie wat ze er allemaal aan overbodigs in doen.

Vanaf nu maakt u de mosterd zelf. Laat Abraham maar naar de duivel lopen.

U heeft geen vijzel? Koop er één. In het vijzelpaleis aan de Vijzelstraat. Ik heb een mooie houten.

Koopp een fles olijfolie, een potje mosterdzaad en een fles azijn. Ook moet u kokend water hebben.

Doe drie eetlepels mosterdzaadjes, één eetlepel azijn (ik kocht honingazijn), één eetlepel kokend water en een theelepel olie in een vijzel. Pletten, prakken en roeren. Net zolang totdat er een dikke massa onstaat. Dat kan wel een half uurtje duren.

Minstens 5 uur in de koelkast laten staan voordat u het opeet. Ik hou van scherpe mosterd, mocht u het zachter willen, doe er dan meer olie door en een beetje honing.

mosterd3

lummel

Advertenties

7 responses to “Mosterd”

  1. lummel says :

    U heeft gelijk, het kokende water staat niet op de eerste foto.

  2. Corja says :

    Das concurrentie voor mosterdmolen “De Huisman”. Ik zet het op mijn ‘to do-lijstje’!

  3. Rob Alberts says :

    De vijf uren in de koelkast ken ik nog niet.
    Wel heb ik iets gehoord over 50 jaar van Abraham.

    Maar ik ga dit eens proberen.
    Sinds kort heb ik een stenen vijzel staan.

    Smakelijke groet,

  4. NaamNomName says :

    Een stuk vlugger gaat het als de mosterdzaden eerst een nacht (of minstens 8 uur) worden geweld in de azijn.
    De azijn wordt opgenomen en de zaden worden zacht.
    Pureren gaat zo vele malen vlugger: ± 5 minuten.
    (In een keukenmachine trouwens ook… Kan. Mag!)

    Daarnaast is het aan te bevelen de mosterd minstens een wéék te laten rijpen.
    (De smaak wordt milder, het mengsel homogener.)
    Het potje waarin dat gebeurt dient dan wel eerst even gesteriliseerd te worden, evenals het bijbehorende dekseltje.

    Wat fabrieksmatige toevoegingen betreft: ook thuis mag er best nog het een en ander bij:
    Een snufje kurkuma (geelwortel) geeft de mosterd een ‘frisse’ kleur, een puntje kaneel complementeert de smaak, evenals laos en gemberpoeder dat doen.
    Een snufje zout beslist niet vergeten, evenmin als een klein beetje suiker; niet zozeer voor het zoetje, maar vanwege de ‘filmende’ eigenschap: het geeft de mosterd een prettiger mondgevoel.

    Trouwens, wie fijne mosterd zelf wil maken kan daarvoor ook mosterdmeel gebruiken, van de biowinkel, markt of gewoon uit die gele blikkies: Colman’s Mustard Powder.

    Het eindproduct lijkt meer op Engelse of Amerikaanse mosterd, uit zo’n spuitfles, en is lekker op rookworst, hamburgers en hottendogs:

    4 volle eetlepels mosterdpoeder
    2 theelepels bruine basterdsuiker
    1 theelepeltje zout
    1 flinke snuf kurkuma
    1 mespunt zoet paprikapoeder
    1 mespunt knoflookpoeder
    25 dl augurkennat
    25 dl witte wijn- of ciderazijn
    evt. nog een beetje water

    Mik eerst de droge ingrediënten in een magnetron-bestendige schaal en vermeng.
    Voeg daaraan toe het vocht en roer goed om.
    Zet een minuut in de magnetron en steek er daarna direct een staafmixer in, ook een minuut.
    Laat afkoelen, dek af en bewaar koel.
    (Lege spuitflesjes zie je tegenwoordig overal, vanwege die taartversier-rage.)

    • Rob Alberts says :

      Ook dit is dus weer een recept waar talloze persoonlijke varianten op te bedenken zijn.
      Saai een recept volgen heb ik nooit gekund.
      Maar als basis om mijn fantasie te voeden blijven recepten een lekkere start.

      Smakelijke groet,

    • pawi says :

      Hoi NNN, waarom zouden we beginnen met mosterdpoeder als we mosterdzaad hebben geweld in azijn?

      Augurkennat, jammie, kan ik soms zo wel drinken, maar voor dit recept is het een verrassing.

      Deze mosterd ga ik ASAP maken.

      Dankzij lummel en NNN blijf ik alert. Super!

      • NaamNomName says :

        Pawi, het zijn twee totaal verschillende benaderingen; de mijne als Querschnitt op die van Lummel, maar niet er tegenin ofzo.

        Mosterdzaad geweld in azijn geeft artisanale, continentale mosterd, waar het recept met poeder de scherp/zoete Anglo-Amerikaanse oplevert.
        Twee heel verschillende eindresultaten –dag, nacht– met een zelfde basis-ingrediënt.
        (Die van poeder is bovendien zó klaar, want hoeft niet te weken en te rijpen: dat mag overigens wel en kan beslist geen kwaad.)

        Overigens: augurkennat drinken is een rage op dit moment, en men komt het steeds vaker tegen, o.a. in cocktails (zoals de fameuze Pickleback en de Filthy Martini, –het perverse broertje van de Dirty Martini–) maar ook in –ieuw– dieet-shakes en ‘shots’!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: