Balzamiekkip

Heel eenvoudig, heel snel te maken en heel erg lekker, wat willu nog meer? een heerlijk toetje? Nou vooruit dan.

balzamiekip

Voor het kippie:

Koop een aantal kippepoten. een blikje tomatenpulp. 40 in tweeen gesneden kersentomaatjes, een paar takken thym een hele voet knoflook (laat de teentjes lekker in hun jasje zitten, u mag ze uitzuigen als het klaar is) 4 eetlepels olijfolie, 4 eetlepels balsamicoazijn (neem gewoon die goedkope namaak die we elke dag gebruiken) en natuurlijk zout.

Doe alles in een ovenschaal en laat het gaar worden op standje 6/7 Oppassen dat de tomaatjes niet te veel verbranden

Voor het heerlijke toetje stel ik een fiadone voor. Dat is een Corsicaanse cheescake. U vindt het recept als u fiadone in de zoekfunktie van het blog typt. Ik heb er dit keer veel meer citroenschil doorgerapst (het rapsel van een hele grote bio citroen). de fiadone werd er mooi geel door.

fiadone2lummel

Advertenties

6 responses to “Balzamiekkip”

  1. Rob Alberts says :

    Ik geloof dat dit best te combineren is met mijn netelsoep.

    I.p.v. een wijntje past mijn citroenmelisse thee wellicht ook nog wel op een riant zon verwarmd terras.

    Smakelijke groet,

  2. Bertie says :

    O dat lijkt me heerlijk. Met een wijntje of een koel (niet te koud) Brabants biertje

  3. NaamNomName says :

    Wijntje, biertje, ‘citroenmelissethee’; Rob ^ bedoelt verveine? Kan lekker zijn…

    Netelsoep lijkt me eerlijk gezegd juist níks, als voorafje bij dit pittige gerecht.
    Niet om ’t een of ‘tander, maar de mijne is althans zeer verfijnd, en daar gaat een rauw ei door, waar je dan sliertjes van trekt. (Zoals in Italië en China ook; ik meen dat dit Russisch is, maar waarschijnlijk universeel; zoals Gombrowitz al zei: “Soep is de beste uitvinding van de mensheid.” Kan ook Hitler geweest
    zijn trouwens, die zei ook wel eens dingen…)

    Niet dat ik mensen of dingen tegen wil spreken trouwens, want wat sexy, en dan vooral die Fiadone! (Had mijn vrouw maar één zo’n taart! Gód-fried Bómans Bastaardvloek nog-an-toe!)

    Terzijde grappig, die lamme steppenbok –Tame Impala–: hun nummer ‘Elephant’ is een mijner ‘signature records’ –heb ik altijd in de tas, al is het maar omdat het me zo aan Marc Bolan doet denken.
    (En van zijn meisje Gloria Jones –die achter het stuur zat toen Marc dodelijk verongelukte– draai ik nog immer het origineel van ‘Tainted Love’, later bekend geworden in de uitvoering van Soft Cell, over wiens zanger –Marc Almond– mijn vrind en tatoeëerder Henk –Hanky Panky– Schiffmacher ooit eens kloeg “hij wil álles, maar hij hep arrempies zo dik als me lul”. Enfin.)

    Tame Impala: tof bandje. (T-Rex en Soft Cell trouwens ook…)

  4. NaamNomName says :

    Een van de redenen dat ik Soft Cell zo tof vind:

    Is het niet prachtig? Zo oprecht en doorvoeld?

    Dit nummen (1982) was trouwens nog ruim voor dat tattoo-verhaal, dat speelde zo’n 15 jaar later. In de tussentijd had de kwast zangles genomen –wat op zich geen kwaad had gekund, ware het niet dat hij zich toen op Jacques Brel stortte. En dan moet je net mij hebben, plus dat het een ouwe verzuurde nicht was, werd, geworden was. En dan moet je net mij hebben…

    Lang verhaal kort: was sich neckt das liebt sich, en we konden het goed vinden maar ik ben niet van zijn club, dus dat verwaterde. (Evenals hijzelf, bleek mij uit beluistering van zijn laatste produkten, maar da’s gemeen om te zeggen.)

    Een paar jaar geleden hoorde ik over een ernstig motor-ongeluk dat hij had gehad (1,55, 50 kilo, op een Norton 850: daar zijn liedjes over geschreven, tot in de Achterhoek aan toe!)

    Lang verhaal kort: enige jaren geleden was ik met mijn kameraad Martin de –Waal –MC Duvall– in Club Fuck in Londen, waar Martin optrad, en wie kwam daar binnen strompelen op twee krukken?

    Juist.

    Karma is a bitch!

    Gloria Jones, Tainted Love:

  5. NaamNomName says :

    Overigens voor de volledigheid –en nu ik hier toch weer eens ben: delete me when I’m gone– bijgaand voornoemde Marc Almond ná zijn zangles en tatoo-praktijken (hij heeft een driemaster op zijn borst –naar een origineel van Tatovar Olle uit Kopenhagen– en Henk was blij met de zoom-functie op zijn net-nieuwe kopieer-apparaat, terzijde.)

    Dit had dus niet gehoeven:

    Indachtig zangpedagoog Joost Prinsen –Eric Engerd met een Mes op Tafel, die ja– dient men een nummer in te voelen om het succesvol te vertolken.
    Een goeie vertaling helpt daarbij, evenals een goeie strot, en een knap stel hersens.

    Luister maar naar Dusty Springfield!

    De vertaling van beide versies is trouwens van Rod McCuen, die we verder alleen maar kennen van dat ene geniale proterstliedje van ‘m:

    Wat Brel er nou van gevonden zou hebben kunnen we slechts naar gissen.

    (Wel weet ik dat hij na die ene keer nóóit meer in het Huis met de Pilaren –mijn vaste hang-out in Bergen, NH– gekomen zou zijn en ook nooit meer kwam, wegens grove exploitatiedrift der betrokkenen in het bijzonder en wegens gebrek aan respect in het algemeen. Zelf eet ik er nog immer goede aal, en een aan tafel bereide Stroganof, als ’t zo uit komt. Weer een ander verhaal.

    Het hele concert aldaar –een der Jacques’ vetste: hij is hier Beter dan Elvis!– staat op de YouTubes.
    Les Moribonds in Bergenvond ik alleen elders:

    Surrie voor de overlast; moi, le super-arrogante

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: