Vaderdag

Vandaag is het weer zover. Vaderdag. Toevallig op de dag van de zonnewende, op ons halfrond van de aarde geeft dat onze langste dag en onze kortste nacht. En als je aan vaderdag denkt, denk je aan zeekraal. Ik wel tenminste.

1plaatje1

Ingrediënten: zeekraal afsnijden op een strand. Die staat nu te prallen, jonge plantjes. Laat de wortels van deze plant in het zand achter en ze maken weer nieuwe scheuten. Wat ook kan: kopen bij de groenteboer. Hoe dan ook: spoel het zand er goed af en als er toch nog wat achterblijft, bedenk dan: “zand schuurt de maag”. Zei mijn vader altijd.

Verder nog : verse kabeljauw, uien, wortels, gember, rozemarijn, (en ja, het wordt een feestmaal of niet): Piripiri Peper, boter, visfond, meel, melk, slagroom, aardappels. Citroen, zout,

Best wel bewerkelijk. Het mooiste vind ikzelf in dit recept de meegekookte grote kappers van Jermoumi. Afgekeken van een restaurant in Frankrijk, en te koop in de Markthal Rotterdam.

2plaatje2

Dit was toevallig precisie-inkopen doen. Je ziet op de bon twee soorten olijven, en iets onbenoemds. Dat waren de reuzenkappers. Hartig, zuur, knapperig, zo al erg lekker, maar voor dit recept moeten ze wat zachter van smaak worden, dus ik kookte ze mee.

In de Markthal is het een feest om inkopen te doen, een grote souk met hoge vrolijk beschilderde plafonds, en daarbuiten ook nog de originele Rotterdamse markt met haar vaste plekken, als vanouds. De bloemenkramen staan nog steeds op dezelfde plaats als dertig jaar geleden, bijvoorbeeld. Vlak bij de Laurenskerk.

3plaatje3

Genoeg daarover. Au boulot.

  1. smoor fijngehakte ui en wortel, kappers, genber en rozemarijn in wat olie, in een pan die nog wat meer volume aankan
  2. voeg na tien minuten visfond toe tot het ruim onder staat
  3. laat pruttelen en een beetje inkoken , dit is de bouillon. Zeven en toevoegen aan de bechamel
  4. verwarm de oven voor op 180 gr C en zet daar dan een schaal met verse kabeljauw in, vergeet niet de vis te versieren met citroen en piripiri peper, zout
  5. smoor de afgespoelde zeekraal in een klein beetje boter
  6. maak de saus met een bechamelletje als begin ,voeg de bouillon toe en leg daar opnieuw de kappers in, laat nog een beetje inkoken en maak af met een scheut room
  7. kook erwtjes en worteltjes in 6 minuten gaar
  8. opdienen en genieten maar

pawi

Advertenties

7 responses to “Vaderdag”

  1. lummel says :

    het tweede vaderdag recept van pawi.
    zeekraal moet ik hier kopen. Ik woon namelijk vurschrukkuluk ver van de zee.
    Die mega kappertjes koop ikbij de Italiaanse traiteur, ik eet ze zo op bij het aperitiefje. Heerlijk, hoe groter hoe lekkerderder

  2. pawi says :

    Dank voor het plaatsen, lummel, en dank voor je geheugen. Die zalmmousse was ik alweer vergeten. Een herkansing als het ware.

    De grote kappers, zijn dat geen bloemetjes in de knop? Zo zien ze eruit en zo voelen ze ook aan als je ze doorbijt. Idd heerlijk bij het aperitiefje, net als die olijven trouwens.

  3. Rob Alberts says :

    Ik lees iets over arrestaties bij het zeekraal oogsten ……..

    Bezorgde groet,

    • NaNoNé says :

      Geen arrestaties, wel boetes:

      http://www.telegraaf.nl/binnenland/24182328/__Boete_voor_gejatte_zeegroenten__.html

      De Krant van Wakker Nederland bestempelt het als ‘jatten’, juridisch is het ‘stroperij’ (WvS, art 314.1) en daar staat een boete van de 2e categorie op: meer dan € 370, met een maximum van € 3700!

      ‘Wildplukken’ is over het algemeen verboden, tenzij men een vergunning heeft van de eigenaar van de grond. Geldt ook voor paddestoelen of vlierbloesem; eigenlijk mag je helemaal níks meenemen uit ‘de natuur’.

      Anderzijds –en terzijde– mag je er net zo goed ook niets ‘aan toevoegen’. Dat betreft vanzelfsprekend vuilnis en gif, maar ook mag je je konijn niet loslaten, en zelfs geen appelklokhuis wegsmijten, omdat daar een boom uit kan groeien, en dat is ‘faunavervalsing’.

      Mijn pa –NB veldbioloog– heeft er een handje van om ‘raar spul’ hier en daar uit te zaaien ‘in het wild’, of althans op plaatsen waar het niet hoort, maar waarvan hij vermoed dat het spul wel eens aan zou kunnen slaan.
      (Denk aan Mediterrane of Noordse soorten van planten die hier normaal ook groeien, en dan ergens in een berm op de Maasvlakte, of zeldzame Aronskelken in een bosje achter de AH: niks ernstigs!)
      Geregeld belt het Rijksherbarium om ‘meldingen’ terug te koppelen, en dan moet mijn pa schoorvoetend toegeven dat híj er verantwoordelijk voor is.
      Tegenwoordig bellen ze met “Heb jij toevallig daar en daar een zus-en-zo neergezet? 🙂

      Wat trouwens wèl mag –moet! U in dankbaarheid wordt afgenomen door ‘den eigenaar van het bosch’– is het ‘roppen’, uitrukken van Amerikaanse Vogelkers, wanneer men die tegen komt.
      Het spul is ook bekend als ‘Bospest’, en hoewel het al stevig teruggedrongen is over de afgelopen decennia, staat er nog steeds veel te veel van in onze natuurgebieden.

      Altijd leuk om onwetend gezelschap tijdens een bos- of duin- of heidewandeling te shockeren door als een wilde het frisgroene, jonge opschot van die plant uit de grond te gaan rukken, erbij mompelend of schreeuwend “Smerige rotplanten, jullie moeten dood, dóód!”
      En ook al leg je het erna uit, tot bij de pannekoeken krijg je steelse blikken, en er is altijd wel een mevrouwtje dat piept van “Maar da’s toch óók natuur.”

      Enfin, boetes voor wildplukken: pas er voor op!

      • Rob Alberts says :

        Diegene die verantwoordelijk is voor het uitzaaien en planten van de Bospest zal zich nu wel schamen.

        Ik hoop dat het geen Familie is?

        Natuurvriendelijke groet,

      • pawi says :

        https://www.rdw.nl/sites/ontheffingen/Paginas/default.aspx

        Je moet de weg weten, zowel in de natuur als op de site waar je ontheffing kunt aanvragen. Mensen die gearresteerd werden hadden kilo’s zeekraal gesneden, duidelijk voor een ander doel dan huiselijk/feestelijk gebruik. Als je met dertien kilo wordt betrapt was je dom bezig.

        Mooi verhaal over die vogelkers! Goeie tip.

  4. NaNoNé says :

    Over Zeekraal trouwens nog een anekdote van een bevriende restauranthouder. Die serveerde het al toen het nog niet zo gangbaar was, en een gast die het op zijn bord vond maar niet wist wat het was informeerde ernaar bij het meisje van de bediening.

    (Eigenaar over haar: “Wàt een rund! Kwam om vijf voor vijf binnen met een kater en een kegel en het eerste wat ze zegt is “Ik hoop niet dat het druk wordt vanavond.” Ik wens je veel personeel!)

    Het meisje kijkt er naar, haalt haar schouders op, zegt “Ik heb géén idee!” en loopt weg.

    De eigenaar instrueert haar in zulke gevallen bij de kok te informeren, immers dié zal het wel weten. Sterker nog: ze zou iedere dienst moeten beginnen met een bezoekje aan de keuken. Dagmenu bespreken, andere bijzonderheden; zelfs proeven mag!

    Zo gezegd, zo gedaan; lang verhaal kort, ze komt terug uit de keuken, loopt naar de gast en zegt plompverloren: “Dat groene spul is zeekoraal.”

    Je had er bij moeten zijn denk ik… 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: